Het volgende probleem

Het ene probleem was nog niet opgelost en het volgende probleem kondigde zich alweer aan. Het water dat omhoogkwam, was jammer genoeg niet alleen water. Na eerst met een ontstopper bezig te zijn geweest, Dick in onze badkamer en ik van de ene B&B naar de andere om het daar in de gaten te houden, werd het waterpeil alleen maar hoger in plaats van lager.

Zelfs toen Dick met de hogedrukspuit bezig was, kwamen we niet door de verstopping van de rioolpijp heen. Onze loodgieter had het al eerder laten afweten en zei: “Bel het SOP maar.” (De Spaanse versie dan.) Daar stonden we dan, met onze handen in het haar, want de gasten konden op hun kamer niet naar het toilet of douchen en de stanklucht was ondertussen flink te ruiken.

Het was zaterdagmiddag en augustus is in Spanje geen goede maand om een probleem te hebben. Of het nou je auto is of iets anders: er is geen fabriek open en je kunt achteraan aansluiten. Dus vingers gekruist en in mijn beste Spaans een bedrijf bellen.

De eerste die we aan de lijn kregen:

“Uh, probleem met de afvoer… tja, het is augustus. Misschien lukt het maandag. Ik ben nu met vakantie.”

Toen de volgende:

“Nee, ik zit in Madrid. Maandag ben je de eerste, maar vandaag zeker niet.”

Zelfs de 24/7-diensten die we aan de lijn hadden, lieten weten dat maandag de eerste mogelijkheid was. Tijd nog onbekend. Zo zie je echt het verschil met Nederland. Vakantie is vakantie en niet eerder dan dat ze willen, komen ze. Hun siësta, vakantie of feest is heilig en daar komt niemand tussen. Behalve familie. 😉

Uiteindelijk hadden we dan toch een bedrijf gevonden dat in het begin van de avond de verstopping kon verhelpen. Van half elf ’s ochtends tot half tien ’s avonds waren we ermee bezig geweest en waren we letterlijk aan stront van al het werk. 😂

Een week later had, na een stroomstoring in de hele wijk, de zwembadpomp het begeven en begon de wasmachine tijdens het centrifugeren op te stijgen.

Alles komt in drieën, zeggen ze altijd, maar bij ons kwam het wel erg snel achter elkaar.

De pomp kon Dick gelukkig zelf vervangen voor een nieuwe, maar aangezien het zondag was en hier dan alle winkels dicht zijn, hoopten we maar dat het zwembad niet groen zou worden. Dus dat was het eerste wat maandagochtend op de planning stond. Aan het einde van de middag draaide de pomp gelukkig weer.

De wasmachine hebben we nog weken laten draaien terwijl de lagers stuk waren. Elke keer als hij ging centrifugeren, leek het wel alsof er een vliegtuig naast ons opsteeg. Man, man, wat een herrie! Helaas hadden we een model met een vaste kuip en de kosten voor reparatie kwamen bijna net zo hoog uit als een nieuwe kopen. Dus vandaar dat we hem nog gewoon gebruikt hebben, totdat we eindelijk tijd hadden om een nieuwe te kopen.

De maanden juli en augustus waren erg warm en ik bedacht me dat het misschien wel fijner zou zijn om in een tentje te slapen. In de nacht koelde het buiten namelijk wel wat af en bleek het in de tent heerlijk te slapen. Het gaf me ook een gevoel van vakantie ondanks dat de wekker iedere ochtend even na 7 uur afging. In huis zakte de thermometer niet lager dan 28 graden, dus had je het idee tegen een muur aan te lopen wanneer je naar binnen ging.

Dick zag het niet zo zitten en met de plafondventilator vond hij het wel goed te doen. En zo waren we ruim zeven weken van bed gescheiden. 😉 Blanca had al snel een plekje gevonden op het randje van het luchtbed, net buiten de tent, en hield daar trouw iedere avond de wacht.

Na een flinke onweersbui hadden we weer genoeg werk aan afgebroken takken, dennennaalden en bladeren in het zwembad. Maar de aarde, bomen en planten zijn blij met het water. Zo is het ook beter mogelijk om uitgezaaide plantjes uit de grond te spitten.

Zo hadden we al een tijdje een houten paal liggen om als wegwijzer te fungeren. Leuk bedacht, maar de grond is hier kei- en keihard. Met een flinke regenbui de dag ervoor moest dat toch goed komen, dus Dick ging aan het werk met zwaar gereedschap.

De plek die ik aangewezen had, bleek niet zo geschikt als gedacht toen de stroom er ineens afging. De relatief kleine klus duurde ineens veel langer, omdat we de plastic buis van het elektra hadden geraakt. Gelukkig heeft Dick gouden handjes en met mijn creatieve ideeën hadden we na enig knutselen het probleem opgelost. We konden weer verder met waar we in eerste instantie mee begonnen waren, alleen dan op een ander plekje. De paal staat en nu kan ik mijn creaties verder uitwerken. 😉

Mijn oudste zus kwam gezellig weer een weekje op wellnessvakantie en zo besloten we dat het wel gezellig zou zijn als mijn broer en schoonzus, die aan de kust wonen, bij de paella van Dick ook konden aanschuiven. En zo werd een gezellig weekje met mijn zus ineens een gezellige familiebijeenkomst rond de paella. Wat wil je nog meer: zon, lekker eten en familie om ons heen!

We verwachten de komende weken nog de nodige retraite gasten, en een paar bekenden uit Wormerveer én natuurlijk onze kinderen. Het wordt dus weer een drukke, maar vooral gezellige periode met veel bezoek, gezelligheid en ongetwijfeld weer de nodige belevenissen. 😉

Maar voordat al die gezelligheid losbarst, moeten we eerst mijn nicht en haar vriendinnen nog uitzwaaien. Zij kwamen hier drie nachtjes om even lekker te relaxen. Alleen dat Spaanse zonnetje waar ze misschien op hadden gehoopt, liet het behoorlijk afweten. 😕 Zelfs vandaag, op hun laatste dag, is de zon ver te bekennen. Maar eerlijk is eerlijk: gelukkig zijn we de ergste hitte even kwijt. Dat maakt het voor onszelf en de gasten eigenlijk ook wel weer lekker.

Saludos,

Dick y Regina