Om te beginnen wensen wij iedereen een prachtig 2026 toe, gevuld met een goede gezondheid en veel liefdevolle momenten, waarin ieders dromen mogen uitkomen.
Onze decembermaand was een drukbezette maand. Allereerst kwam onze jongste zoon Max, die hier drie weken is geweest. Dit overlapte met de komst van mijn vader en, als klap op de vuurpijl, op de laatste dag van het jaar de komst van mijn zus, zwager en vriendin Ria. Erg gezellig allemaal, dus jullie snappen wel dat het me ook niet is gelukt om iets te schrijven voor deze blog, die ik eigenlijk al in december had willen posten.
Het was een super fijne en gezellige periode, maar ook één van de natste. We konden het water wel gebruiken, want zoals jullie in onze vorige blogs hebben kunnen lezen, was het veel te droog. Maar om de hele kerst binnen te zitten is ook niet echt fijn. Gelukkig houden we van puzzelen en legden we zo de ene na de andere legpuzzel op tafel. Na 33 dagen zijn we inmiddels alweer ruim een week met z’n tweetjes en konden we de laatste dingen voorbereiden voordat de nieuwe keuken komt. De tegels zijn inmiddels besteld en Dick is bezig met het plaatsen van leidingen. Er zijn nog genoeg klusjes te doen, dus vervelen doen we ons zeker niet.
(Blijf ons volgen voor meer klusfoto’s en het eindresultaat.)
De vorige keer had ik geschreven over het huis en de geschiedenis ervan. Vroeger ging het hier in Spanje zo dat je eerst een stukje land kocht en daar een schuurtje van steen op zette. Met veel geluk kon je meteen iets groters neerzetten. De eerste eigenaar had dus een klein huisje gebouwd met een woonkamer met open haard, een keuken en een badkamertje, één slaapkamer van 3 × 3 meter en nog een klein slaapkamertje. Wanneer je na een paar jaar wat geld had, bouwde je er een terras bij. Zo was dat jaren geleden de normaalste zaak van de wereld, zonder dat je daar ook maar een vergunning voor hoefde aan te vragen.
De tweede eigenaar heeft het verder aangepakt en de hele tuin laten beplanten met bloeiende sierbomen. Het ging hem duidelijk aan het hart toen hij, met tranen in zijn ogen, de sleutel aan Dick overhandigde en twee keer “mi jardín” zei. Ook heeft hij samen met zijn familie een terras, vier slaapkamers en een grote badkamer aan het huis laten bouwen voor zijn gezin. Dit alles wederom zonder vergunning.
Voordat wij dit huis kochten, hebben we een advocaat ingeschakeld om ervoor te zorgen dat alles op papier in orde was en dat het huis in de toekomst geen problemen zou geven bij het aanvragen van een vergunning voor verhuur. Wij zagen namelijk op de plattegrond nergens het gereedschapsschuurtje en de BBQ staan. Volgens onze advocaat was dat allemaal geen probleem. Dat schuurtje was waarschijnlijk ooit een hondenhok of kippenhok geweest. Volgens die bikers uit ons vorige blog zaten daar kippen en op de plek waar wij nu de bar/BBQ hebben, hield de brandweerman zijn honden. Zo zijn er dus heel veel huizen en schuurtjes gebouwd zonder officiële vergunning, en gaan wij binnenkort nog eens rond de tafel met onze advocaat om te vragen hoe het nu precies zit met ons schuurtje.
Rondje wandelen op 1 januari en gezellig uiteten met elkaar. 
Reacties
Een reactie posten