Het blijft een raadsel
Nadat we een nieuwe tactiek hadden bedacht, zijn we nog wekenlang bezig geweest met het vangen van wespen in en rondom ons zwembad. Er leek geen eind aan te komen, totdat we opeens op meerdere wespennesten stuitten achter onze schutting. Ja, zo kun je wel aan de gang blijven.
Toen ik op een dag weer bijna gestoken werd omdat er een wesp verdekt opgesteld op mijn slipper zat, was ik er ff klaar mee. Gelukkig weet Dick me dan weer op te beuren met een grap. Hij zei dat hij die dag een wespennest had gevonden en van dichtbij had bekeken. Hij zag een foto van mij hangen in één van de kamers. 😂 (Zie foto.)
Het water was een heerlijke verkoeling voor ons, maar ook voor de wespen. Aangezien het telkens rond de 40 graden was en we wat meer tijd hadden om zelf in het zwembad te vertoeven, maakten we er een sport van om telkens minstens twintig wespen te vangen. Buiten het water was het veel te warm en in huis kregen we het ook niet echt meer koel. Dus het was geen straf en zo waren we ook nog eens in beweging.
Na een aantal dagen viel het ons op dat het waterniveau ineens op peil bleef. Vanaf begin april hebben we het zwembad elke twee dagen moeten bijvullen om de pomp goed te kunnen laten draaien. Normaal gesproken verdampt er natuurlijk ook wat water en moesten we ongeveer elke twee weken bijvullen. Maar sinds een week zien we helemaal niet meer dat het water zakt. We vallen van het ene raadsel in het andere. Eerst was de vraag: waar blijft ons water?
We hebben in de tuin opnieuw een paar lekkages gehad. We krijgen er af en toe een punthoofd van, hoor. Zeker Dick, want die moest onder extreme hitte de leidingen opgraven en herstellen. Sinds onze tweede enorme waterrekening controleert Dick elke week de watermeter, maar die is waarschijnlijk door de extreme druk nu ook stuk. Gelukkig heeft het waterbedrijf dat nog niet opgemerkt, dus kunnen we het gebruik hopelijk vereffenen met die rekening die tien keer hoger was dan normaal.
We vermoeden nu, omdat we telkens water in de put zien staan, dat we daarmee het raadsel misschien kunnen oplossen. Bij de kraan waarmee we het gras rond het zwembad besproeien, zit ook de toevoer naar het zwembad. Het zou zomaar kunnen dat het zwembad zichzelf automatisch bijvult zonder dat we het in de gaten hebben. Doordat de watermeter stuk is, kunnen we dat nu helaas niet controleren. Dus wordt vervolgd.
De koolmezen die zich hadden gehuisvest in Zaans huisje, vlogen dagelijks af en aan om hun kroost te voeden. Helaas is het ons ontgaan wanneer ze zijn uitgevlogen. Bij dageraad zijn ze met de noorderzon vertrokken, zonder de woning schoon op te leveren. Het ziet er dan ook een beetje vervallen uit, met de verf die aan alle kanten afbladdert. Maar dat is geen reden om zonder gedag te zeggen te vertrekken. 😂
Het lukte ons eindelijk om de buitenkeuken te demonteren en samen naar het ecopark te brengen. Onze nieuwe keuken staat er al sinds april, maar telkens was er wel iets anders wat onze aandacht opeiste of hadden we een smoes om het niet te doen. Het was ook geen klusje van een half uur, dus je snapt het al: we stelden het maar uit.
Het marmeren blad moesten we doormidden breken bij de wasbak om het te kunnen tillen. Man, man, wat is dat zwaar! En dan mis je wel één van de kinderen, of gewoon iemand die eens aan komt waaien en die je dan kunt vragen om te helpen.
Terwijl ik deze blog aan het schrijven was, roept Dick ineens vanuit de badkamer dat er een probleem is en dat ik moet komen helpen. Ik was net klaar met drie massages en was bekaf, maar ja, toch maar even kijken wat er aan de hand is.
Het water in de douche kwam langzaam omhoog en er was daarvoor niemand wezen douchen of die het toilet had doorgetrokken. Wel was de wasmachine aan het centrifugeren, maar volgens Dick zat die afvoer aangesloten op een andere pijp.
Het was een raadsel en de daaropvolgende uren werden een drama. Maar hoe dat afloopt kun je lezen in een volgend verhaal.
Wordt vervolgd
Saludos Dick en Regina
Reacties
Een reactie posten