Posts

Afbeelding
Om te beginnen wensen wij iedereen een prachtig 2026 toe, gevuld met een goede gezondheid en veel liefdevolle momenten, waarin ieders dromen mogen uitkomen. Onze decembermaand was een drukbezette maand. Allereerst kwam onze jongste zoon Max, die hier drie weken is geweest. Dit overlapte met de komst van mijn vader en, als klap op de vuurpijl, op de laatste dag van het jaar de komst van mijn zus, zwager en vriendin Ria. Erg gezellig allemaal, dus jullie snappen wel dat het me ook niet is gelukt om iets te schrijven voor deze blog, die ik eigenlijk al in december had willen posten. Het was een super fijne en gezellige periode, maar ook één van de natste. We konden het water wel gebruiken, want zoals jullie in onze vorige blogs hebben kunnen lezen, was het veel te droog. Maar om de hele kerst binnen te zitten is ook niet echt fijn. Gelukkig houden we van puzzelen en legden we zo de ene na de andere legpuzzel op tafel. Na 33 dagen zijn we inmiddels alweer ruim een week met z’n tweetjes en...

Dit geloof je niet

Afbeelding
Wat ik nu ga vertellen geloof je bijna niet. We hadden een tijdje geleden een Spaanse gast die aan ons vroeg of we de historie van het huis kenden en of de tuin vanaf het begin al zo geweest was. Ze vond de energie en deze plek heel bijzonder, zei ze.💕 Wij wisten eigenlijk niets van de geschiedenis van dit huis, behalve dat de eerste eigenaar een brandweerman was. Ook hadden we het vermoeden dat hier ooit meer pijnbomen hadden gestaan, omdat er op een paar plekken in de tuin, onder het grind, nog oude boomstronken te zien zijn. Twee weken later – en dit klinkt alsof het verzonnen is – reden er drie motorrijders ons terrein op. We dachten eerst dat we een dubbele boeking hadden, want de kamers waren al bezet. Maar toen stapten de mannen af, stelden zich voor. Ze waren in de buurt en dachten eens een gokje te wagen om langs te rijden omdat ze op internet zagen dat het een B&B was geworden. Ze bleken familie te zijn van de allereerste eigenaar en hadden ooit zelfs meegeholpen om he...

Bijna niet te doen

Afbeelding
Na een lange zomer vol warme, zonnige dagen – die soms wel té warm waren – begint de temperatuur eindelijk iets te zakken. Nu de dagen korter worden en de bomen hun bladeren laten vallen, hebben we er onze handen vol aan. Zodra we denken dat het terras bladvrij is, ligt het er een uur later alweer vol. Op dit moment heb ik eigenlijk geen tijd om me bezig te houden met blaadjes vegen, want het voelt als dweilen met de kraan open. Als het zo heet is, wordt het op een gegeven moment bijna onmogelijk om in mijn salon te werken. Genoeg is genoeg. 🥵 Alsof dat nog niet genoeg was, vroegen de Spanjaarden ook nog of ik een hotstone-massage kon geven. Ik grapte tegen Dick:  “Ze mogen wel op het terras gaan liggen, dat is net zo warm!” 😅  De stenen kon ik bij wijze van spreken net zo goed in de zon laten opwarmen in plaats van in de verwarmer, zó heet was het buiten. Soms leek het zelfs alsof mijn hersenen ermee ophielden. Wanneer gasten mij iets vroegen, kon ik de simpelste woorden in...